Thursday, April 11, 2013

Magsalita nang may Boses

          Napakahaba ng pila kanina para sa kuhaan ng form5/form5a at mahigit isang oras narin akong nakatayo nang may kuyang bigla nalang tumayo sa aking harapan at nagproklamang kanya raw ang pwesto na iyon. Hindi ako nakapagsalita nung una dahil nahihiya ako. Ilang saglit lang ay may kakaiba akong naramdaman. Napansin ko na lamang na bahagyang nanginginig na pala ang aking katawan-- hindi dahil sa galit kundi sa dahil "hiya" habang iniipon ko sa aking loob ang pakiramdam na "may mali" ngunit hindi ko masabi na mayroon dahil sa lecheng "hiya" na yan. 

          Oo, may mali. Siningitan niya ako. Hindi lang ako, pati narin ang mga taong nasa likod ko na matagal naring naghihintay... Patuloy na nanginig ang aking katawan dahil alam kong may mali ngunit wala akong ginagawa upang itama ang maling iyon. Hindi ako umimik hanggang sa puntong hindi ko na kinaya ang bigat ng maling pakiramdam sa aking loob. Nilabanan ko ang aking hiya at ako'y nagsimula nang magsalita. Sa puntong iyon ay wala na akong pakialam kahit na siya ay mas matanda sa akin at mas maraming karanasan. Alam kong may mali at kailangan ko na itong ilabas.


"Kuya, sigurado po ba kayong dito kayo nakapila?"

"Oo, may sinabi lang ako dun sa harap... bumalik lang ako."

(Grabe, isang oras mong sinabi yun?)

"Ganito po kasi eh, kanina ko pa po nasa harapan si ate eh (yung nasa harap ko). Tsaka nandun pa po sa dulo yung pila (tinuro ko yung 'totoong' dulo ng pila). Baka nagkamali lang po kayo?"


          Pinanatili kong kalmado ang tono ng aking pananalita kahit nanginginig ang aking buong katawan habang nakikipag-usap sa kanya. Kung may gusto man akong patunguhan sa aking mga sinabi paniguradong hindi iyon away.


"Ah ganun ba, sige bukas nalang ako pipila." Sabi niya at siya'y umalis.


          "Buti nalang", ang nasabi ko nalang sa sarili. Nang mangyari yun, para akong nabunutan ng tinik sa puso. Maaring para sa iba ay napakasimpleng bagay lang ng pakikipag-usap sa tao ngunit para sa akin ay sobrang nasayahan ako sa aking ginawa. Hindi ko lang nakuha ang pwestong dapat sa akin, nagawa ko ring "magsalita nang may boses" na hindi ko inakalang kakayanin ko pala. Ang saya lang sa pakiramdam. :)


No comments:

Post a Comment